Waarom kinderen niet naar Kinderen voor\nKinderen zouden moeten luisteren.<\/p>\n\n\n\n
Een van de belangrijkste dingen die we\ndoen in de zangles is afstemmen wat je je voorstelt aan klank en wat\ner daadwerkelijk volgt. Zelfvertrouwen is daarbij een groot ding. Als\nje een lied hoort wat je mooi vindt, wil je dat graag ook zo doen.\nGemiddelde mensen kunnen dat prima: als je geen beschadigingen rond\nje strottenhoofd hebt, of op je stembanden, is er geen reden waarom\nje fysiek gezien niet hetzelfde zou kunnen als George Michael of\nBeyonce. Het zijn je gedachtes daar omheen die je moet trainen en het\nvertrouwen bij jezelf vinden dat wat je je aan klank (die lekkere\nuithaal van Whitney Houston) voorneemt er ook daadwerkelijk uit komt.<\/p>\n\n\n\n
De eerste paar keer gebeurt dat per\nongeluk. Dan weet je in ieder geval dat die hoge noot er ook bij jou\nop zit. En dan ga je daarmee verder tot je op een gegeven moment\ngewoon zo kunt zingen en van tevoren weet dat het er goed uit komt.<\/p>\n\n\n\n
Kinderen voor kinderen. Als je oude\nopnames met de hedendaagse opnames vergelijkt, hoor je wat\nbijzonders: kinderen zijn robotjes geworden. Er zit geen scheef\ngezongen nootje meer bij, want alles is volledig plat geautotuned.<\/p>\n\n\n\n
Autotune is een systeem waarbij\ndigitaal de toonhoogte aangepast kan worden. Je gaat er automatisch\nook digitaal van klinken. Er is geen kind dat zo strak zuiver kan\nzingen als het gemiddelde KvK- of Junior Songfestivalkind. \n<\/p>\n\n\n\n
Wat ik in mijn praktijk regelmatig\ntegenkom, zijn jonge pubers die met hun klank worstelen, omdat die\ngerobotiseerde stemmen van KvK en Junior Songfestival hun maatstaf\ngeworden zijn. Ze vinden dat ze lelijk zingen, omdat ze met geen\nmogelijkheid akoestisch als een robot kunnen klinken.<\/p>\n\n\n\n
Kinderstemmen mogen daar niet klinken\nals kinderstemmen. Want wij volwassenen wensen perfectie. Op school\nmoeten goede punten gehaald worden. Huiswerk kost tegenwoordig drie\nuur, een halve schooldag extra, omdat volwassenen achter een bureau\nbesluiten dat dat gezond is voor kinderen. Muziek heeft niks\ncreatiefs meer, want meer dan een hapklaar coupletje en refreintje\nkunnen onze zaphersens niet meer aan.
Ook daarin moet je de\noude KvK songs eens vergelijken met de platte, hapklare rommel die\nTjeerd Oosterhuis ons voorschotelt. Daar wordt toch geen kind slimmer\nof creatiever van?<\/p>\n\n\n\n
Dus: stuur je kind een beetje. Draai\neens iets uit de oude doos. Laat je kinderen in de auto luisteren\nnaar muzikale verhalen zoals Jip en Janneke, Fluitje van een cent,\nAlfred J Kwak, Het Oinkbeest. Frank Groothof heeft een aantal opera’s\nbewerkt, die zijn geniaal en voorzien van een heerlijke dosis humor\nwaar de ouders ook blij van worden.<\/p>\n\n\n\n
Waarom kinderen niet naar Kinderen voor Kinderen zouden moeten luisteren. Een van de belangrijkste dingen die we doen in de zangles is afstemmen wat je je voorstelt aan klank en wat er daadwerkelijk volgt. Zelfvertrouwen is daarbij een groot ding. Als je een lied hoort wat je mooi vindt, wil je dat graag ook zo … <\/p>\n